الاتقان : - « 1 » التمهيد : - « 2 » مصحف مدينه : مكى . پيشنهاد علاوه بر بيان مختصر و گوياى علامه طباطبايى در تفسير الميزان - كه در تفسير آيات اين سوره نيز به آن اشاره شده - روايات متعددى كه از طريق اهل بيت ( عليهم السلام ) وارد شده ، به نزول اين سوره قبل از ماجراى غدير خم در حجة الوداع اشعار دارند . از جملهء اين روايات ، روايت ذيل است : « از امام صادق ( عليه السلام ) در حديثى طولانى چنين آمده است : خداوند متعال فرموده است : « فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ وَ إِلى رَبِّكَ فَارْغَبْ » . امام فرمود : زمانى كه از مأموريتت فراغت يافتى ، پرچم دينت را برافراشته كن و وصىات را اعلان كن ؛ پس برترى او را آشكارا بيان فرما . پس پيامبر ( صلى اللّه عليه و آله ) سه بار فرمود : « هر كس من مولاى او هستم ، على مولايش است ؛ بار الها ، هر كه او را دوست دارد ، دوستش بدار و دشمنش را دشمن بدار . » . » « 3 » 5 - سورهء عاديات سورهء يكصدم قرآن است كه در مورد نزول آن ، اقوالى به شرح ذيل مطرح شده است :

--> ( 1 ) - در جلد 1 ، ص 27 ، سورهء شرح را از كتاب « فضائل القرآن » - تأليف ابن ضريس - در عداد سور مكى آورده است . ( 2 ) - در جلد 1 ، ص 135 ، سورهء شرح را از ابن عباس در عداد سور مكى آورده است . ( 3 ) - البرهان فى تفسير القرآن ، ج 8 ، ص 316 ، حديث 6 : « عن ابى عبد اللّه ( عليه السلام ) - فى حديث طويل - قال : فقال اللّه جلّ ذكره : « فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ وَ إِلى رَبِّكَ فَارْغَبْ » . يقول : اذا فرغت فانصب علمك و اعلن وصيك ، فاعلمهم فضله علانية . فقال [ صلى اللّه عليه و آله ] : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه ؛ اللهم وال من والاه ، و عاد من عاداه » ؛ ثلاث مرات . »